Η πάλη είναι ένα είδος φυσικής άσκησης και ήταν πολύ
δημοφιλής στην Αρχαία Ελλάδα όπου καταρτίστηκαν και οι πρώτοι
κανονισμοί.
Το 708 π.Χ. εντάχθηκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα στη
διάρκεια των αγώνων της 18ης Ολυμπιάδας. Πρώτος Ολυμπιονίκης
αναδείχθηκε ο Ευρύβατος ο Λακεδαιμόνιος. Το 1896 η πάλη εντάχθηκε
στο πρόγραμμα των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Παράλληλα ονομάστηκε ελληνορωμαϊκή, προς τιμήν των δύο πολιτισμών
της αρχαιότητας, του ελληνικού και του ρωμαϊκού, από τους οποίους
άντλησε τους κανονισμούς και την τεχνική της.-
Από το 1904 το άθλημα υπάγεται στη Διεθνή Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής
Πάλης (FILA) και διεξάγεται σε δύο στυλ. Της ελληνορωμαϊκής και της
ελευθέρας. Πατρίδα της ελευθέρας πάλης θεωρείται η Αγγλία.
Αναπτύχθηκε όμως ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, οι αθλητές της οποίας έχουν
κατακτήσει τα περισσότερα μετάλλια στην ιστορία των Ολυμπιακών
Αγώνων. Μέχρι πρόσφατα η πάλη θεωρούνταν ανδρικό άθλημα. Από το
1987 διεξάγεται το παγκόσμιο πρωτάθλημα ελευθέρας πάλης γυναικών,
ενώ το 2004 η γυναικεία πάλη συμπεριελήφθηκε για πρώτη φορά στο
ολυμπιακό πρόγραμμα.
ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΑ
Σύμφωνα με τους κανονισμούς η ελληνορωμαϊκή και η ελευθέρα πάλη
διαφέρουν ως προς το στυλ, όχι όμως και την ουσία του αθλήματος. Η
διαφορά βρίσκεται στα πόδια. Στην ελληνορωμαϊκή πάλη απαγορεύεται
στον παλαιστή να χρησιμοποιεί τα πόδια για να αμυνθεί ή να
επιτεθεί. Οι παλαιστές της ελληνορωμαϊκής χρησιμοποιούν μόνο το
πάνω μέρος του σώματος για να σηκώσουν με τα χέρια και να ρίξουν
τον αντίπαλο στο ταπί. Αντίθετα οι παλαιστές της ελευθέρας εκτός
από τα χέρια χρησιμοποιούν και τα πόδια.
ΝΙΚΗ
Η πάλη είναι ατομικό αγώνισμα σώμα προς σώμα δύο ατόμων της ίδιας
κατηγορίας βάρους, οι οποίοι προσπαθούν να καταρρίψουν ο ένας τον
άλλον στο ταπί, εφαρμόζοντας συγκεκριμένες λαβές και κανόνες.
Στόχος του παλαιστή είναι να ακουμπήσουν οι πλάτες του αντιπάλου
στο ταπί και να τον κρατήσει στη θέση αυτή για μικρό χρονικό
διάστημα. Στην περίπτωση αυτή ο αγώνας τερματίζεται. Ο παλαιστής
μπορεί επίσης να αναδειχθεί νικητής αν πάρει διαφορά 10 σημείων από
τον αντίπαλό του (τεχνική υπεροχή), ή να τελειώσει τον αγώνα με
διαφορά βαθμών (τεχνικά σημεία). Και στα δύο στυλ, οι αθλητές
κερδίζουν σημεία για κάθε ρίψη του αντιπάλου στο ταπί. Ο διαιτητής
δείχνει τους βαθμούς, αλλά για να μετρήσουν πρέπει να συμφωνήσει
και ο πρόεδρος του ταπί. Ο παλαιστής μπορεί επίσης να κερδίσει
σημεία ποινής όταν ο αντίπαλος υποπέσει σε παράπτωμα, αγωνίζεται
δηλαδή παθητικά ή χρησιμοποιεί απαγορευμένες λαβές και μέσα για να
επικρατήσει.
ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΝΙΚΗΤΗ
Κάθε αγώνας διαρκεί δύο τρίλεπτα με διάλειμμα μεταξύ τους 30
δευτερολέπτων. Στη διάρκεια του διαλείμματος κάθε παλαιστής
πηγαίνει στη γωνιά του η οποία καθορίζεται από το χρώμα του μαγιό
(μπλε ή κόκκινο), όπου ο προπονητής του δίνει οδηγίες και ο μασέρ
του σκουπίζει τον ιδρώτα. Αν οι παλαιστές δεν έχουν κερδίσει
σημείο, το δεύτερο τρίλεπτο ξεκινάει με δέσιμο των δύο αθλητών. Ο
παλαιστής ο οποίος μετά από κλήρωση έδεσε πρώτος, στη διάρκεια ενός
λεπτού θα πρέπει να τραβήξει, διαφορετικά ο αντίπαλός του κερδίζει
ένα σημείο. Αν στο ίδιο χρονικό διάστημα ο ένας από τους δύο
παλαιστές λύσει τα χέρια, ο αντίπαλος επίσης κερδίζει ένα σημείο.
Αν στο τέλος του χρόνου οι δύο παλαιστές είναι ισόπαλοι ή κανένας
από τους δύο δεν κέρδισε τρία σημεία, τότε ο αγώνας παρατείνεται
για 3 επιπλέον λεπτά. Εάν και μετά την παράταση οι δύο παλαιστές
παραμένουν ισόπαλοι, ή κανείς εκ των δύο δεν κέρδισε τρία σημεία, ο
διαιτητής ταπί, ο κριτής και ο πρόεδρος του ταπί, αναδεικνύουν τον
νικητή λαμβάνοντας υπόψη τα σημεία που κέρδισαν οι παλαιστές και
τις παρατηρήσεις με τις οποίες χρεώθηκαν για παθητικό
παιχνίδι.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
Στην ελληνορωμαϊκή πάλη ο αθλητής δεν επιτρέπεται να πιάσει τον
αντίπαλο κάτω από τους γοφούς ή να χρησιμοποιήσει τα πόδια για να
σπρώξει, να πιέσει, να σφίξει ή να σηκώσει τον αντίπαλό του. Και
στα δύο στυλ πάλης ο αθλητής απαγορεύεται να δαγκώσει, να
τσιμπήσει, να στρίψει τα δάχτυλα ή τα μπράτσα του αντιπάλου
περισσότερο από 90 μοίρες, να τραβήξει από τα μαλλιά, τα αυτιά, ή
τα γεννητικά όργανα, να κλοτσήσει, να δώσει κεφαλιά, να σφίξει το
λαιμό, να δώσει γονατιά ή αγκωνιά στο στομάχι, να στρίψει τη
σπονδυλική στήλη, να ρίξει κάτω με το κεφάλι τον αντίπαλο.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Οι αγώνες διεξάγονται σε κυκλικό ταπί με διάμετρο 9 μέτρων
(παλαίστρα). Μια κόκκινη ζώνη πλάτους ενός μέτρου ονομάζεται ζώνη
αδρανείας. Μέσα σε αυτή υπάρχει μια περιοχή 7 μέτρων κίτρινου
χρώματος που ονομάζεται κεντρική επιφάνεια αγωνίσματος, στο κέντρο
της οποίας υπάρχει ένας κόκκινος κύκλος με διάμετρο ενός μέτρου,
στον οποίο γίνεται η έναρξη του αγώνα και το δέσιμο των παλαιστών.
Γύρο από το ταπί υπάρχει μία τετράγωνη επιφάνεια προστασίας με
πλευρά 10,2 έως 10,5 μ. Το ταπί καλύπτεται από πλαστικό χαλί 4
εκ.